یادمان

      آذر ماه سال 1384 يكي از تلخ‌ترين روزها براي مردم كشورمان و يكي از سياه‌ترين روزهاي تاريخ هوانوردي كشور و سنگين‌ترين روز براي جامعه اطلاع رساني ايران و جهان است.

15 آذر ماه سال 1384 يكي از تلخ‌ترين روزها براي مردم كشورمان و يكي از سياه‌ترين روزهاي تاريخ هوانوردي كشور و سنگين‌ترين روز براي جامعه اطلاع رساني ايران و جهان است.
يك فروند هواپيماي سي 130 ارتش جمهوري اسلامي ايران حامل 94 مسافر شامل 45 نظامي، 39 خبرنگار و 10 نفر كادر پروازي كه عازم منطقه عملياتي رزمايش آبي-خاكي چاه‌بهار بودند، در برخورد با يكي از ساختمانهاي شهرك توحيد در حوالي ميدان آزادي تهران سقوط كرد و تمامي سرنشينان آن جان باختند.
هواپيماي سي 130 هواپيمايي ترابري است كه در موقع اضطراري مي‌تواند حداكثر 94 سرنشين را حمل و جا به جا كند.
اين مدل هواپيما بيش از سه دهه است كه در ترابري نظامي ايران كاربرد داشته و اولين بار در دهه 50 ميلادي در يك شركت آمريكايي طراحي و ساخته شد.
سي 130 براي انجام ماموريت‌هاي مختلف از جمله پرواز در ارتفاع كم، پشتيباني نزديك هوايي، جست و جو و نجات، سوخت‌رساني هوايي، حمل ادوات زرهي و نيرو و آتشبار حجيم طراحي شده است.
اين هواپيماي مجهز كه امكان سقوط آن بسيار كم است، در سال 1956 رسماً وارد نيروي هوايي آمريكا شد و پس از مدتي به اسكادران هوايي كشورمان نيز افزوده گرديد.
در اين هواپيماي غول پيكر ، سكوي بزرگ متحركي براي حمل بار از زمين به هواپيما طراحي شده است و در كناره‌هاي سالن اصلي بار، براي 92 نفر جاي نشستن و براي 64 نفر چترباز تجهيزات كامل به صورت دو به دو پيش بيني شده است.
سي 130 مي‌‌تواند مقادير قابل توجهي اسلحه و ادوات نظامي حمل كند كه آمريكا در حمله ناكام نظامي به طبس موسوم به «‌طوفان صحرا» و در حمله به عراق در جريان تجاوز عراق به كويت از 150 فروند سي 130 براي عمليات پشتيباني بهره برد.
ايران قبل از پيروزي انقلاب اسلامي حدود 80 فروند از اين هواپيما را خريداري كرد كه پس از اعمال تحريم عليه كشورمان، ورود قطعات هواپيماي سي 130 به طور مستقيم به داخل ناممكن شد و جمهوري اسلامي ايران با اسقاط كردن 30 فروند از اين هواپيماها، قطعات آن را در 50 هواپيماي باقيمانده به كار گرفت.