به طور حتم شما هم خبر های نا گواری در خصوص حوادث جادهای شنیده اید.بر اساس آماری گفته می شود تعداد مرگ ومیر جاده ای در ایران بیش از تعداد تلفات انتفاضه فلسطینیان در برابر رژیم صهیونیستی بوده است همچنین گفته می شود مرگ جاده ای پس از سکته قلبی دومین دلیل مرگ ایرانیان است وهمین طور گفته می شود آمار مرگ جاده ای ایران  در سال گذشته بیش ازآمار کشته شدگان  حاصل از حمله  آمریکا به عراق بوده است.

و... سالها ست که این موضوع به روشهای مختلف اعلام می شوداما متاسفانه اقدام قابل توجهی نمی شود .

متاسفانه سال جدید شروع خوبی برای من ودیگر همکارانم نداشت در اولین روزهای سال 86 (5 فروردین) ابراهیم باقری دوست وهمکار عزیزم در مسیر تهران به مشهد نزدیک نیشابور ساعت 3 صبح  دچار حادثه

 نا گواری شد و متاسفانه ارین _پسرش_ را از دست داد و همه ما را در سوگ خود نشاند.

آرین پسری باهوش ومودب بود . وقتی این خبررا شنیدم مات و مبهوت ماندم وجرات اینکه با ابراهیم باقری تماس بگیرم و این حادثه را تسلیت بگویم را نداشتم .در چنین مواقعی خیلی سخت است تماس گرفتن و چیزی گفتن من که جرات نکردم وروز بعد هم فقط گفتم خدا صبر دهد . تنها چیزی که در چنین مواقعی می شود گفت همین است. بازهم امیدوارم خداوند به خودش و همسرش صبر عطا کند .

آرین به نویسندگی علاقه داشت در یکی از انشاهایش که تحت تاثیر فوت پدر بزرگش – تقریبا" سال پیش همین مو قع فوت کرد- نوشته بود زندگی را چنین توصیف می کند:

 داستان زندگی را در یک ورق نمی‌توان نوشت، چون زندگی یک جاده‌ی طولانی است که ظرف 100 سال آن جاده طی می‌شود.

در وسط این جاده خانه‌ای به نام عشق است.

اگر عشق در زندگی نداشته باشی حتی نمی‌فهمی که زندگی کردی. در انتهای این جاده خانه‌ای به نام پایان زندگی وجود دارد که در آن خانه از عشق نوشته شده است.

روحش شاد باد

امیدوارم سال جدید سال خوبی برای همه باشد.