"آقا پنجره راباز کن ؛بازهم اینا اومدن؛آخه ؛کی اینا را تو شهر راه می ده؛با پررویی هم می یان بالا وردست آدم می شیند.آخه بابا هیشکی نیس کاری بکنه؛عجب بد بختیه؛روزمون با چیو کیا شروع می کنیم.
-آقای راننده نمی شد کمی جلو تر می ایستادی.
-بابا ول کن اینا بدبختند اونا هم انساند.
-اخه آقاجون آدم خودشو دستی دستی تو چاه میندازه."
حقیقت این است که اعتیاد خانمان سوز است و خود فرد نقش مهمی در بد بختی خود دارد.
ایستگاه بیمارستان شریعت رضوی – مهرآباد- محلی به نام گرمخانه برای معتادان ایجاد شده است تا این افراد شب ها سر پناهی با لای سر خودداشته باشند.این معتادان وقتی سوار اتوبوس می شوند بوی بسیار بدی فضا را پر می کند که تحمل آن خیلی سخت است.نقل قول های بالا نیز بخشی از نا رضایتی مردم را نشان می دهد.متاسفانه این افراد وصله های ناجوری برای خانواده هایشان و جامعه هستند. وهمانطوری که قبلا"گفتم بازهم تاکید می کنم خود این افراد نقش بسیار مهمی در مشکلات خود دارند.نیازی به نوشتن نیست کهنـتـيـجـه وعاقبت افرادي كه به مواد مخدر اعتیاد پیدا می کنند جز مرگ وتباهی زندگی خود و اطرافیان نخواهد بوداین امر بـايد درس عبـرتـي براي افراد ديگر بخصوص جوانان باشـدتا بخاطر شادي ها، خوشـي هـا و اثـرات كـاذب زود گذر وهرگز حتي فكر مصرف آنها را نیز در ذهن خود راه بد هند.اما متا سفانه چنین نیست.
به اميد روزي كه شهری بدور از این وصله های نا جور داشته باشیم.
