طبق بررسي ژوئن 2007 که چنين بررسي يي هر سال در اين ماه براي سراسر جهان انجام مي گيرد، اينترنت در طول عمر کوتاه خود باعث شده است که تبادل اطلاعات، انديشه و معلومات 75 درصد نسبت به گذشته (سال 1991) و چهار درصد نسبت به سال 2006 افزايش يابد زيرا که اينترنت از هر سيستم اطلاع رساني و در اختيار گذاردن معلومات و انديشه جلوتر، آسان تر، ارزان تر و سريع تر و اعمال سانسور در مطالب کمتر است (تنها مي شود، همه سايت را در يک منطقه از جهان فيلتر کرد. هک کردن يک سايت، سريعاً ترميم مي شود). لي هنگام اعلام تعميم اينترنت و در اختيار همگان قرار گرفتن اين ابزار اطلاع رساني گفته بود که در آينده يي نزديک واژه «سانسور» از فرهنگ ها حذف و به تاريخ سپرده خواهد شد.
انديشمندان پيدايش وب سايت را بزرگترين گام در راه «آزادي بيان و عقيده» اعلام داشته و پيش بيني کرده اند که تا سال 2017 (ده سال ديگر) وقوف بشر بر معلومات مورد نياز تکميل يا دست کم به ميزان 90 درصد برسد و دانستن حقوق خود که آزادي ها و دموکراسي جزيي از آن است تحول بزرگي در جهان به وجود خواهد آورد. به پيش بيني جامعه شناسان، تا سال 2020 رسانه ها از کتاب تا فيلم سينمايي؛ اينترنتي خواهند شد، عمر روزنامه هاي چاپي (جز مجلات تخصصي) به پايان خواهد رسيد و از هم اکنون، شبکه هاي بزرگ تلويزيوني در پايان هر بخش خبري خود از مخاطبان مي خواهند که دنباله اخبار را در وب سايت آنها که به هر سه صورت ـ حروفي، ويدئويي و آئوديويي (تصوير و صدا) ـ است، ببينند. کتاب ها دارد اينترنتي مي شود و هر قسمت از يک کتاب را که فرد بخواهد، با پرداخت مبلغي ناچيز، از آن براي خود پرينت مي گيرد و به همين گونه ديدن و شنيدن و ضبط کردن فيلم سينمايي، موسيقي و... هرگونه عقيده يي قابل قرارداده شدن در اينترنت و انتقال برق آساي آن به ايميل افراد است. بسياري از حقوقدانان براين باورند از آنجا که موازين فعلي «محلي» هستند تا وضع يک ميثاق جهاني، تعقيب قضايي يک وبلاگ نويس در خارج از مرزهاي حقوقي يک کشور دشوار است.
